| Zoek binnen oA | ||
| oA nieuwsbrief ontvangen? | ||
Kinderen die zich niet kunnen hechten
Hechting is een nieuw onderwerp in het aanbod waarvoor in het onderwijs een snel groeiende belangstelling bestaat. Dat is niet verwonderlijk, want het kunnen vormen van veilige hechtingsrelaties gedurende de (vroege) babyfase blijkt van grote betekenis voor de hele ontwikkeling. Kinderen die om diverse redenen niet veilig hebben kunnen hechten krijgen het meestal moeilijk op de basisschool.
We weten inmiddels dat een onveilige hechting gevolgen heeft voor het zelfvertrouwen, het vertrouwen in anderen, de gewetensontwikkeling, de gezagsaanvaarding en de sociale contacten met andere kinderen en met de leerkracht. Kinderen met hechtingsproblematiek kunnen verder ook nog eens heel verschillend gedrag vertonen, agressief en onbenaderbaar of juist (over) aangepast. Werd bij hechtingsproblematiek vroeger vooral aan affectief verwaarloosde kinderen gedacht, nu weten we dat het om een veel bredere groep gaat waaronder pleegkinderen, stiefkinderen, adoptiekinderen en biologisch eigen kinderen.
Voor leerkrachten vormen deze kinderen vaak een probleem omdat ze er geen band mee kunnen krijgen en zich door het kind afgewezen voelen. Wanneer het kind zich ook agressief gedraagt is de grens snel bereikt.
In de bijeenkomst krijgen deelnemers up-to-date informatie over begrippen als onveilige hechting en reactieve hechtingsstoornissen en over de (ouder- en kind) factoren die aan deze problematiek ten grondslag liggen. Ruime aandacht is er voor het begrip sensitief oudergedrag als determinant van de hechting, voor het idee dat hechtingsproblematiek niet onomkeerbaar zou zijn en last but not least de wijze waarop een leerkracht kinderen met hechtingsproblematiek binnen de (speciale) basisschool het beste kan benaderen. De op de praktijk gerichte bijeenkomst wordt afgesloten met concrete handelingsadviezen voor de leerkracht bij hechtingsproblemen. Klik hier voor meer informatie.